TAKKENBOS

2009-07-16T12:01:00.002+02:00

Vaderdag, 21 juni 2009

2009-06-23T16:19:00.006+02:00

Mijn vader komt veel week-enden hier en voor Vaderdag hadden we bedacht dat het leuk zou zijn om samen met de trein te gaan op onze gratis kaartjes. Nou ja, gratis... je betaalt 1x per jaar een bedrag en daarvoor krijg je dan 6 kaartjes van de NS. Die kaartjes zijn vaak voor een specifieke periode geldig. En papa had, helaas voor hem, het verkeerde kaartje meegenomen. Dus moest hij een kortingkaartje kopen, want de kortingskaart had hij wel bij zich. Den Haag was het doel en dat bereikten we ook spoedig. We wilden naar de tentoonstelling van de muziekinstrumenten in het Haags Gemeentemuseum. Helaas, drie jaar terug is alles in een depot geplaatst en voorlopig dus niet meer te zien. Toen hebben we eerst maar eens lekker koffie en appeltaart gegeten. Naast het Gemeente Museum is het Museon. Een leuk museum gericht op kinderen. De vraag was dus of papa dat wel leuk zou vinden. En tot mijn grote verbazing vond hij het heel leuk. Het was er gelukkig niet druk en alle computers deden het. De foto's konden via de mail versturen en we hadden een gezellige tijd daar. Terug naar de stad, want we wilden nu wel eens een lekker glaasje wijn. De terrasjes waren druk bezet en een lekker plaatsje in de zon en uit de wind was er niet meer. Toen zijn we maar naar Maison de Bonneterie gegaan, waar ze bij de glaasjes nog wat lekkere knabbeltjes serveerden. Na het wijntje zijn we de stad maar weer ingelopen en papa vertelde ondertussen over waar hij naar toe ging als hij zo af en toe voor zijn werk eens naar het Ministerie van Defensie toe moest. Wilden we in Den Haag eten? Dan wist ik een leuk adresje. Dat adresje was er nog maar ze vonden het nog te vroeg om eten te koken voor ons. Dus besloten we maar om in de trein te stappen en halverwege in Amersfoort wat te eten. Helaas was het restaurant op zondag niet open. We liepen snel terug naar de trein, die we op het nippertje nog konden halen. Dan maar doorrijden naar Hengelo en daar naar het theater restaurant gaan waar ze een speciaal vaderdag menu serveerden. Maar er was niemand om ons te verwelkomen en het was er zo stil en net toen we weggingen kwam er toch nog iemand aan. We zijn toen naar La moustache gegaan. Waar ze niet weten waar de haas van het varken zit, denken dat gebakken aardappelen letterlijk zwemmen in de olijfolie, chips lekker aardappelen zijn en rauwkost bestaat uit taugé en grote stukken kool. Niet direct een succes, dus we zijn voor ons toetje (koffie met gebak) maar naar huis gegaan. Het was dus een leuke dag met enkele mislukte ideeën, maar de alternatieven vielen wel in de smaak.

2009-06-19T20:18:00.002+02:00

27 april t/m 30 april 2009 ; een rampweek

2009-05-07T19:34:00.003+02:00

Er zijn van die tijden dat er van alles tegelijkertijd gebeurt. Sommige dingen zijn al langer voorzien, anderen komen plotsklaps uit het niets. Daarvan was de afgelopen periode weer een mooi voorbeeld. Op maandag 27 april werd de man van een van mijn flatgenoten opgenomen in een verpleeghuis, vanwege vergaande dementie. Mijn flatgenote had daarvoor al jaren voor hem gezorgd. Maar op een gegeven moment hield het op. Ze kwam niet meer aan haarzelf toe, sliep te weinig, het enige wat ze deed, althans voor haar gevoel, was verschonen, wassen, opletten, zorgen, enz. Aan de ene kant was er voor haar de opluchting, aan de andere kant moet ze erg wennen aan het alleen zijn. En nu weer de bezoeken aan het verpleeghuis. Gelukkig is het een heel verstandige vrouw, die goed kan omgaan met de situatie.
In deze periode zorgde ik ook voor de vogeltjes van mijn benedenbuurman en voor de poes van mijn boven-bovenbuurvrouw. De een zat in Honolulu, de ander in Oostenrijk. Maar mijn bovenbuurvrouw werd van Oostenrijk naar huis teruggeroepen, omdat haar moeder op dinsdag de 28e was overleden. Ze arriveerde natuurlijk pas laat op de 29e. Dus toen ik daarna bij haar in huis kwam om poes te verzorgen, zag ik een briefje liggen dat ze geschreven had, met de mededeling waarom ze dus al weer zo vroeg terug was gekeerd. De dag daarna de 30e, is niet alleen de verjaardag van onze Koningin, maar ook haar verjaardag. Ik moest zelf heel erg aan de situatie rond het overlijden van mijn 2e moeder denken. Toen was ik in Frankrijk tijdens haar overlijden.
Maar de 30e leek een leuke dag te worden, dus lekker met een kop koffie en een oranje moorkop gezellig naar de TV kijken. En toen kwam daar plotseling een auto uit het niets aanscheuren. Met alle bekende gevolgen. Alle lol was weg. Je bleef maar aan de TV gekluisterd zitten. Wie weet kwam er nog weer ander nieuws. Gelukkig was dit voorlopig het laatste van de akelige gebeurtenissen.
Gisteravond, woensdag 6 mei, ging ik met mijn vader naar een veteranenconcert, door de Koninklijke militaire kapel Johan Willem Friso. Volgens de inleider hadden ze de avond ervoor in Amsterdam goed geoefend in het bijzijn van de Koning. Maar nu kwam dan het échte concert. Mooie swingende, wel typische harmoniemuziek. Maar door buitengewoon goede musici. En zo sloten we deze periode dus met een vrolijke noot af.

De Goede Week

2009-04-09T10:56:00.009+02:00

Meer dan een eeuw werd op Palmzondag de Matthäus-Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd door het Concertgebouworkest, met solisten en koren. In die tijd zijn er vele verschillende opvattingen geweest, in tempo, in versieringen, welke instrumenten, klassieke of barokke uitvoeringen, etc. Nog niet zo lang geleden, was zelfs de taal een vraag, want door de Nederlandse vertaling van Jan Rot kon iedere Nederlander begrijpen waar het over ging. En eigenlijk is er, naar mijn mening, sindsdien de klad ingekomen. Er kwamen meezing-uitvoeringen in het Duits en in het Nederlands, met de beste bedoelingen, maar lang niet iedereen besefte meer wat de aanleiding was voor zoveel mooie muziek. Het was genieten geblazen. Of het nu hierdoor kwam, of omdat er nog zoveel andere prachtige muziek is die ook eens ten gehore gebracht moest worden, ik weet het niet, maar het Concertgebouworkest heeft gebroken met de traditie en zo kon het gebeuren dat er op Palmzondag op Radio 4 de St. John Passion van James MacMillan (zie portret) werd uitgezonden, die op dat moment in het Concertgebouw werd uitgevoerd. Achtergrond informatie kun je vinden in deze
recensie , waarin ze ook schrijven dat het volgend jaar weer allemaal gewoon wordt. Zelf ben ik maandagavond naar een Matthäus-Passion geweest van Johann Georg Kühnhausen (1661-1714). Een componist die leefde zo tussen Heinrich Schütz (1585-1672) en Johann Sebastian Bach (1685-1750). Alle drie hebben ze de tekst van Matteus op muziek gezet en als je achterelkaar naar alle drie zou luisteren, kun je goed horen wat voor muzikale ontwikkelingen er zijn geweest in die eeuw tijd. Sommige stijlfiguren bijv. bij Kühnhausen, kon je zo weer terughoren bij Bach, alleen veel meer uitgewerkt. Ik heb maandagavond dan ook genoten van een stijlvolle en ingetogen Passie-uitvoering.

#22 + #23

2009-03-30T16:47:00.002+02:00

De tip van mijn begeleider neem ik maar ter harte. Daarom dus twee vliegen in een klap. Wat kan web 2.0 voor de bieb betekenen? Er zijn al zoveel suggesties gedaan, dat ik niets kan verzinnen dat al niet bedacht is. Bovendien denk ik dat de bibliotheek wel vol enthousisme iets nieuws kan bedenken, maar als het publiek er niet aan wil, dan gebeurt er niet zoveel. Web-wijs maken van het publiek is gewoon een vereiste, maar hoe doe je dat met oudere leden die helemaal niets met een computer hebben? Mijn vader van 91 gruwt van het idee, dat hij iets op de computer moet doen, niet vanwege het toetsenbord, want typen kan hij als de beste, maar vanwege zijn gebrek aan inzicht. Terwijl hij zijn zinnen nog goed bij elkaar heeft. Het is natuurlijk wel zo dat, wie de jeugd heeft, ook de toekomst heeft, maar ik denk dat je niet je oudere en vaak o zo trouwe publiek van je moet vervreemden. Wat ik zelf heel leuk vond is in elk geval het bijhouden van een Weblog en je eigen catalogus (LibrabryThing). Last.fm viel me mee, ondanks mijn bezwaren. Ook heb ik You tube ontdekt en Flickr. Of ik er veel met de RSS-feeds ga doen? Ik denk het niet. Ik hou mijn computer toch maar het liefst een beetje privé. Je zult je steeds moeten afvragen of je dingen wilt delen met anderen of juist niet. Uiteindelijk heb ik de cursus heel leuk gevonden, maar ik vind het ook mooi dat ik nu alles heb afgewerkt. En eigenlijk denk ik dat er ondertussen al weer nieuwe dingen zijn ontwikkeld. Dus wie weet wordt er nog ooit weer eens een vervolg gemaakt.
Over een tijdje ga ik alle # dingen verwijderen en dan blijf ik dit blog verder voor mezelf bijhouden. Iedereen die meegwerkt heeft aan het ontwikkelen, implanteren en controleren of coachen van deze cursus reuze bedankt.

#21 Aquabrowser, Amsterdam etc.

2009-03-17T15:21:00.006+01:00

Vandaag maar eens virtueel naar de Amsterdamse bibliotheek geweest om de aquabrowser te bekijken. Het is vooral handig voor mensen die niet goed weten wat ze zoeken, of de namen niet precies onthouden hebben. Een enorme geheugensteun dus. Ik heb wel een account aangemaakt, maar ik voelde me toch een beetje te beschroomd om zelf dingen toe te voegen. Resultaat van een halve eeuw bewaking van de catalogus denk ik. Mijn eigen catalogus vind ik op dit moment interessanter. Leuk om in LibraryThing je eigen bezit te zien (figuurlijk) groeien met iedere titel die je weer opneemt.
Iets heel anders was het werkelijke bezoek dat ik aan Amsterdam bracht, met een treinkaartje in de vorm van het boekenweekgeschenk. We zijn naar de dierentuin van mijn jeugd geweest met het kortingskaartje van de bibliotheken.
Artis . Jammer dat het zo vroeg in het jaar was. Veel jong spul was er nog niet, behalve een Argentijns reuzenmierenetertje dat op de rug van zijn moeder zat. Apart hoor.

#20 Muziek beluisteren in een sociale omgeving

2009-03-10T18:40:00.006+01:00

Hier ben ik eens voor gaan zitten. Want ja, muziek hé! Ik was zéér sceptisch of ik wel iets van mijn gading zou kunnen vinden. Ik ben niet zo op Hollandse hits, of pop, rock, reggae etc. Klassiek is veel meer mijn ding.Ik heb dus toch maar een account geactiveerd bij last.fm en na veel proberen (ze kennen geen Haitink, geen Jaap van Zweden, geen Emy Ameling en ga zo maar door) kwam er toch muziek uit mijn luidsprekertjes, want bij Schubert wisten ze precies wie ik bedoelde. Maar ik heb toch wel een paar bedenkingen: Je kunt zelf niet kiezen wat je wilt horen, en over de uitvoerders wordt helemaal niets vermeld. Wel een heel korte biografische notitie over de componist van wie iets wordt gespeeld. Wat ik ook vervelend vind is dat je stukken en brokken hoort. Een werk dat langer dan 5 minuten duurt heb ik tot nu toe niet gevonden. En verder is het natuurlijk gewoon een verkapte winkel, want je wordt nadrukkelijk uitgenodigd om, óf het bestand te kopen, óf de CD.
Het is verder wel gezellig werken met de "radio" aan. Maar doe je een spelletje dan gaat al dat geluid je soms door merg en been, want de klikjes, belletjes etc. gaan dwars door de muziek heen. Maar misschien ben ik wel te kritisch. Op dit moment hoor ik een klein stukje van de opera La cenerentola (Assepoester) van Rossini. Maar wie er zingt? Joost mag het weten. Je vindt ook niets als je de hoes vergroot. Toch een gemiste kans als je het mij vraagt.

#19 Sociale netwerken

2009-02-24T16:23:00.006+01:00

The more the merrier, moet degene die dit bedacht heeft gedacht hebben. Mijn eigen sociale netwerk staat in mijn adres boek. Ik ken ze allemaal en heb regelmatig contact. Maar die flauwe kul van 100 fotootjes van "mijn vrienden" is natuurlijk alleen voor mensen die denken dat groot mooi is en veel lekker. (Ooit een Bommel-verhaal geweest en dat bekwam hem ook niet). Wat doen al die mensen die zich jouw vrienden noemen met de gegevens die ze zo over jou kunnen vinden? Ik vind het maar niks. Wel heb ik me maar ingeschreven bij
Sociabel.nl Echt iets voor ouderen. Duidelijk, Nederlandstalig waar je ook met mensen contact kunt onderhouden die niet zo veel van de computer weten en toch eigenlijk ook mee willen doen. Ik ontdekte trouwens dat je ook bij Libraryt hings zomaar bekenden tegen kunt komen, die ik niet via de bibliotheek ken. Blij dat ik niet met mijn eigen naam heb ingeschreven. Je weet gewoon niet hoe voorzichtig je soms moet zijn.

#18 Library thing

2009-02-23T23:16:00.005+01:00

Ja eindelijk eens in kaart brengen wat ik in mijn bibliotheekje heb staan. De eerste zes heb ik al toegevoegd. Alleen de recensies (van mezelf) kan ik niet vinden. Moet ik toch nog die papieren afdrukken bewaren? De helft van de boeken koop ik, de andere helft krijg ik om te recenseren. Af en toe geef ik wat weg. Ja saneren in je eigen boekenkast is ook nodig.
Ik vind dit wel heel erg leuk en nuttig. Jammer dat je maar 200 gratis mag opnemen. Misschien ga ik wel betalen voor een levenslang lidmaatschap. Maar hoe lang is levenslang op het web?

#17 Kies een web 2.0 = api's kijken

2009-02-23T22:42:00.003+01:00

Ik heb heel veel web 2.0 dingen bekeken de laatste paar weken, maar de zin ontgaat me. Ik zie alleen maar api's. Sommigen lijken wel gerubriceerd, maar wat ik zoek op het gebied van klassieke muziek of zo, vind ik niet. Zal wel aan mij liggen. Maar nu heb ik er genoeg tijd aan besteed. Voor mij geen api.

#16 YouTube

2009-02-10T15:55:00.009+01:00

You tube was voor mij een ontdekking. Leuk al die filmpjes en fragmenten. Pas sinds december 2008 heb ik daar ontdekkingen gedaan. Er is veel fagotmuziek te vinden. Maar je moet wel heel goed zoeken. Hierboven zijn opnamen van het fagotconcert van Mozart. Je moet wel behoorlijk zoeken wil je het gehele concert hebben. Vandaar de drie video's. Dat is niet zo handig, maar zal wel aan de technische beperkingen liggen. Degene die hier speelt is Eduardo Calzada met het Orquesta sinfonica municipal de Caracas (Venezuela) en de opname dateert van 24 juli 2006.
Privé vind ik dit dus leuk. Onlangs hoorde ik echter dat er zo verschrikkelijk veel filmpjes per minuut geplaatst worden dat het op den duur misschien niet meer te behappen is. Ik zelf zal er niets op zetten (denk ik voorlopig), maar beluisteren en bekijken van muziekfragmenten is natuurlijk leuk. Iets voor de bieb? Een filmverslag van de activiteiten die geweest zijn en op onze website zetten.

#15 MP3 + RSS = Podcast

2009-02-10T15:29:00.004+01:00

Het is al weer een paar jaar geleden dat ik een bijscholing bijwoonde over podcasten. De jongens die het voordeden goochelden een beetje, maakten wat keuzes, een ander intervieuwde iemand en binnen een uur hadden ze een podcast gemaakt. Niks voor mij wist ik meteen. Daar had ik geen zin in. Zelf maken. Wel was mijn aandacht gevestigd op het fenomeen podcast. En ik luister regelmatig naar de podcast van Bommel, want 's nachts om kwart voor een is mij meestal te laat. Dan lig ik al op een oor en nu kan ik het overdag beluisteren op de tijd die mij zelf uitkomt. Eventueel zelfs achtermekaar als het verhaaltje af is. Dat vind ik dus wel leuk. En er zijn nog veel meer podcasts die mij interesseren. Alleen, zelfs nu ik met pensioen ben dnk ik, waar haal ik al die tijd vandaan? Het blijft keuzes maken. Het belang voor de bibliotheek? Een podcast maken van tevreden klanten en die op de website aanklikbaar maken.

Die Winterreise van Schubert, D 911 1-24

2009-01-27T16:38:00.011+01:00

Afgelopen zondag was ik in Zutphen voor een concert door Frans Fiselier en Han-Louis Meijer. Er stond maar één werk op hun programma. Die Winterreise een cyclus van 24 liederen. De teksten zijn van Wilhelm Müller en Franz Schubert heeft ze op muziek gezet in het jaar 1826/1827. Hij was toen al erg ziek. De uitgever gaf hem voor ieder lied ongeveer één gulden. Dat was lang niet genoeg om de rekeningen van de dokters te betalen. In 1828 is hij dan ook op 31-jarige leeftijd gestorven aan syfilis.
Ik laat me altijd weer meevoeren op die reis die begint met Gute Nacht en eindigt met Der Leiermann (de man met de draailier). Het Duits is voor mij niet zo moeilijk te volgen. Maar al weer enige jaren geleden heeft Jan Rot al deze liederen vertaald in het Nederlands en Maarten Koningsbergen heeft ze opgenomen op een cd. Er is indertijd nogal over gediscusieerd of dit het begrip van de liederen bevorderd. Ik zelf denk van niet. En met mij vele anderen.
Uiteindelijk was ik blij met het concert. Frans (geboren ion Losser in 1959) heeft prachtig gezongen en Han-Louis was een uitstekende begeleider. Heerlijk als je zo samen muziek kunt maken.

# 14 Instant messaging

2009-01-27T16:29:00.003+01:00

Of te wel chatten.
Het is al weer een paar jaar geleden dat ik ben gaan chatten. Maar aangezien er weinig mensen in mijn omgeving zijn die dit ook doen heb ik het maar voor gezien gehouden. Het voegde bovendien niet veel toe. Laat mij het maar houden bij e-mail en telefoneren. Chatten hoeft niet zonodig en ik hoef de andere kant van de chat-lijn (dus de persoon waarmee je chat) ook niet zo nodig te zien. Het vergt heel veel tijd en meestal is het alleen maar bla bla. Dus... Leuk voor anderen, maar niet voor mij.

#13 Online kantoortoepassingen

2009-01-27T16:18:00.005+01:00

Tjonge, jonge wat kun je een hoop doen met een stukje tekst.
Ik heb het stukje tekst over bladmuziek overgeheveld naar de documenten van google. Zou iemand het nu kunnen vinden? Ik heb het net geprobeerd. In elk geval kun je mijn blog vinden als je takkenbos en bladmuziek intikt. Ga je dan naar documents onder de knop "meer". Dan vind je mijn werkstukje! Met de uitnodiging om het op het web te publiceren. Dat hoeft nou weer niet zo nodig, maar het is wel handig.
Hier heb ik misschien in de toekomst wat aan, want ik denk erover om toch nog eens wat meer te doen met de stukjes die ik voor de Open Universiteit-reizen heb geschreven. Leuk dus, maar wel wat een gedoe! Veel oefenen dat gaat alles vanzelf.

#12 Spelen in de zandbak van 23 dingen wiki

2009-01-13T13:10:00.015+01:00

Tja. Ik ben er geweest maar ik kan de demonstraties slecht volgen. Het gaat te vlug, de teksten zijn te klein afgedrukt, in elk geval door mij niet te lezen. Dus ik heb maar wat gedaan. Ik heb 23 dingen wiki bezocht, zelf een wiki adres aangemaakt en een tekstje over bladmuziek geschreven en daar een folder van gemaakt. Maar ik kan het heel moeilijk terug vinden. Ik heb nu uitgevonden dat als ik op http://takkenbos.pbwiki.com klik, dat ik dan op mijn eigen wiki kom. Boven het woord Welcome staat BLADMUZIEK en als ik daar op druk dan zie ik mijn tekst pas. Ingewikkeld hoor. Het zal best wel anders kunnen, maar ik kom er verder niet uit. Ik ga denk ik nu de tekst maar eens bewerken, want er moet nog iets bij over Gregoriaanse notatie.
Dat is inmiddels gelukt. Leuk dat je kunt zien wat er veranderd of toegevoegd is. Misschien heft iemand nog wat aan deze tekst. Anders gaat het er na de cursus maar weer af.

#11 wiki's

2009-01-08T21:59:00.004+01:00

Dit is leuk. Omdat mijn vader in Deventer woont heb ik op de wiki van Deventer gekeken en gezien hoe gemakkelijk je nu bij alle mogelijke loketten kunt komen, waar je informatie zou kunnen vragen over een veelheid van onderwerpen die betrekking hebben op de situatie in Deventer. Hij heeft het met zijn (bijna) 91 jaar nog niet nodig, maar ik zou hiervandaan alles met de computer kunnen regelen, als er hulp of iets dergelijks nodig zou zijn.
Ook het feit dat je zelf dingen kunt aanvullen of verbeteren vind ik nuttig, want ik zie nog wel eens dingen waarbij ik denk, nee zo is het niet helemaal, of waar een tikfout is gemaakt die je zo kunt verbeteren.
Of ik me er zelf aan ga wagen? Dan moet je wel heel goed beslagen ten ijs komen. Een eigen Wiki maken? Ach ik behelp me nog wel met mijn favorieten.
Bij de verzameling bibliotheek wiki's vind je hele nuttige, maar ook gewone dagboekachtige blogs. En vind dan maar eens waar je eigenlijk naar op zoek was. Iets over bladmuziek of zo? Niet direct gevonden. Dat gaat beter met de Tags.

Driekoningen in Tilburg

2009-01-06T21:43:00.010+01:00

Het is al weer lang geleden, maar ooit (ca. 1961) maakte ik op één van mijn vakanties contact met een leuke leeftijd- en vakgenote uit Tilburg. Het klikte en we raakten bevriend. Zij logeerde bij mij thuis en ik bij haar. En in Tilburg maakte ik kennis met een bijzonder leuke Driekoningen traditie. Kinderen, liefst in groepjes van drie, liepen 's avonds verkleed als De Drie Koningen (meestal was er één zwart gemaakt)langs de straten. Ze belden aan, zongen een liedje, soms een liedje dat ze zelf hadden gemaakt, en kregen wat snoep. Eigenlijk zo'n beetje als het in Twente met Sint Maarten, of in Deventer met Vastenavond gedaan wordt. In Tilburg is er ook een wedstrijd aan verbonden en de vader van mijn vriendin zat in de jury die moest beoordelen wie het mooiste liedje zong, of het origineels verkleed was, of wie op een andere manier de show stal. Het Polygoon heeft vele jaren verslag gedaan van deze traditie en in Tilburg zelf besteedden en besteden ze daar natuurlijk (ook nu nog) de nodige aandacht aan. De filmpjes van het Polygoon mag je niet downloaden, maar als je de woorden "Polygoon Driekoningen Tilburg" intikt bij Google, krijg je de link naar de journaals uit verschillende jaren. Onderstaande link:
driekoningen geeft ook een kleurrijk verslag van deze traditie. Daar komt de illustratie bij dit verhaal vandaan.
In Roemond, waar wij als kind vaak logeerden bij mijn tante en oom en zeven nichtjes en neefjes, hadden ze trouwens ook een leuke traditie. Op die dag werd een tulband of cake gebakken met een boon er in. Wie de boon trof, was de hele dag Koning(in) en iedereen moest doen wat deze zei.
Mijn vriendin ben ik uit het oog verloren en mijn familie is inmiddels, na aanvankelijk naar Leeuwarden te zijn verhuisd, verspreid over Friesland, maar we halen nog regelmatig herinneringen op aan die tijd.

#10 social bookmarking

2008-12-31T12:43:00.004+01:00

Zoals gevraagd, had ik zelf een account aangemaakt en wat vakjes ingevuld en ja hoor! Ineens verschenen in een van de navigatiebalken alle bookmarks die ik gemaakt had. Ik wilde een aantal bookmarks verwijderen uit die balk, maar dat lukte me niet. Nu heb ik zelf mijn bookmarks redelijk goed onder controle. Sommige heb je een tijdje nodig en andere bijna permanent. Het is wel een groot verschil of je gebruik maakt van alleen je eigen computer thuis, of dat deze is opgenomen in een netwerk zoals in de bibliotheek. Daar is het naturlijk gemakkelijk. Als je ooit iets voor een klant hebt gevonden, waarvan je denkt dat is handig voor anderen, dan is dat zinvol. En inderdaad het is mooi dat je je niet tot één of twee woorden hoeft te beperken, zoals bij het trefwoorden vaak gewenst is. Je moet je wel realiseren dat dit uiteindelijk een publiek domein is. Je moet maar geen bookmarks naar je bankrekening maken. Uiteindelijk heb ik mijn account maar weer verwijderd, want privé heb ik het absoluut niet nodig, en ik hoef ook niet te worden "gevonden".

#8 online plaatjes of afbeeldingen bewerken

2008-12-23T13:31:00.006+01:00

Na dit bericht hoop ik weer bij te zijn. Eigenlijk is dit wel leuk. Je kunt je fantasie de vrije loop laten gaan. Alleen als het moet kun je niets bedenken. Maar nu je weet waar je dit soort dingen kunt realiseren kom je vanzelf op meer dingen.
Voorlopig laat ik het hierbij. Nu nog een evaluatie van #10 en het huiswerk voor dit jaar is af.

Kerstconcert op woensdag 17 december 2008

2008-12-22T13:10:00.011+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=spFJEIjBwFs
Zoals heel veel andere mensen, heb ik het op mijn manier druk gehad. O.a. doordat er een overvloed aan leuke kerstconcerten worden gegeven. En aan één van die concerten heb ik meegedaan. Dat was woensdagavond 17 december. We konden als leerlingen van de zang- en koorscholing docent meedoen aan het stuk "Walking in the air". Dat werd gezongen bij een stukje van de DVD The snowman, die tegelijkertijd werd vertoond. De hele film duurt wel veel langer, maar dit stukje is op vele manieren via You tube te vinden. Er is alleen een embargo op de ingesloten URL dus moest ik het doen met het www. adres. Wij zongen het liedje trouwens 4-stemmig, met begeleiding van 2 piano's en ca. 8 jonge violisten. Ik kan toch altijd zo genieten van het zelf muziek maken. Het is zeer stimulerend om zo met elkaar bezig te zijn. Ik hoop dat jullie dit stukje muziek ook leuk vinden.

Het verhaal van kerstmis in postzegels (2)

2008-12-19T20:47:00.007+01:00

We kennen het kerstverhaal uit de Evangelies van Mattheus en Lucas. (De eerste 2 postzegels).
Na de aankondiging door de engel dat Maria een kind zal krijgen dat wereld zal redden, gaat ze bij haar nicht Elizabeth langs. Die vertelt dat ze ook zwanger is. Dat kind is Johannes de Doper.
(de tweede serie van 2 postzegels).
Op een ezeltje gaat Maria samen met Josef naar Bethlehem. Daar wordt het aangekondige kind geboren. De herders komen het aanbidden, evenals later de drie koningen.
Om te ontsnappen aan de kindermoord in Bethlehem, gaat de Heilige familie, weer op hun ezeltje, op de vlucht naar Egypte.
Ik wens iedereen, gelovige, anders-, half- of ongelovige mooie feestdagen, waar je ook later, als je ouder wordt , met veel plezier op terug kunt kijken.
En voor het nieuwe jaar alleen maar goede dingen: goede gezondheid, leuk werk, mooie vakanties en heel veel gezellige dagen met vrienden, familie en/of bekenden.

Kerstverhaal in postzegels (1)

2008-12-19T20:27:00.019+01:00

#6

2008-12-18T11:19:00.004+01:00

Ik moest nog een berichtje schrijven over mijn ervaringen met Flickr. Ik heb een account aangemaakt en er staan ondertussen meer dan 150 van mijn foto's op. 100 mb per maand is erg veel. Dus langzamerhand komt daar mijn hele verzameling op. Altijd overal raadpleegbaar. Leuk!
Verder heb ik naamspell toegepast. Zie het resultaat hierboven.
Wordt vervolgd in een berichtje over #7.

#9 Mijn visie op web 2.0

2008-12-16T12:25:00.006+01:00

Tja daar vraag je me wat.

Tot nu toe heb ik van alles maar op mijn gevoel gedaan. Kijken wat er gebeurt en we zien wel waar we uitkomen. Web 2.0 betekent dat als je iets schrijft of publiceert in of via je computer daar rechtstreeks een reactie op kan komen. Terwijl web 1.0 alleen maar lezen van tekst is. Rechtstreekse communicatie is beperkt mogelijk.

Zie de afbeelding die hoort bij: www.netlash.com/log/web10_vs_web20

Hoe zouden we als bieb web 2.0 kunnen inzetten.

Als doorgeefluik?

Ikzelf kijk via de computer regelmatig in de catalogus, daar zie je tegenwoordig een knop met "verdere informatie". Als je daarop klikt zie je de tekst van de aanschaf informatie (a.i.-tekst). Er is vaak ook een tabje met recensies. Dat kan ik niet openen op mijn thuiscomputer. Wel in de bieb-computer. Dat zal wel verband houden met auteurs- en licensierechten. Maar zouden we niet een abonnement kunnen creëren dat misschien wat duurder is, maar waarbij we dan wel die informatie te zien kunnen krijgen, door bijvoorbeeld in te loggen met je bibliotheekkaart nummer? In wezen maakt het niet uit of je de informatie nu in de bieb kopieëert en later inscant in je computer, of rechtstreeks via de catalogus download. Ik zou het wel mooi vinden als dat kon.

Iets heel anders is reageren op de weblogs van je klanten! Wie zou dat moeten doen en hoeveel tijd zou dat wel niet kosten?

Of andersom. De bieb heeft een weblog en de klanten kunnen daarop reageren. Maar wie kijkt dan naar die reacties en geeft daarop weer feed back? Communiceren kost tijd. Hoe je het ook wend of keert en... tijd is geld. En daaraan is gebrek. Aan standaard briefjes heb je ook geen behoefte, want vaak krijg je gerichte vragen. Een nieuwere vorm van Aladin misschien?
RSS feeds vinden we nu ook al in de nieuwsbrief die de bibliotheek aan de belangstellenden via e-mail verstuurt.
De foto-editor wordt voor die nieuwsbrief ook al gebruikt.

Iets nieuws zou ik zo nog niet kunnen verzinnen.

# 8

2008-12-16T11:53:00.015+01:00

Ik loop hopeloos achter. Daar moet je wat aan doen, anders wordt het nog erger.

Ding 8 is foto's bewerken.

Dat heb ik gedaan. De fagot die dwars ligt bovenaan mijn blog stond aanvankelijk rechtop. Ik heb de afbeelding dus een kwartslag gedraaid en ik heb bovenaan meer ruimte gecreëerd om de tekst leesbaar te houden.

Verder heb ik geprobeerd enkele foto's technisch te verbeteren.

Bijvoorbeeld.

Links is een foto van mijn zus terwijl wij zaten te eten in het Cheyenne restaurant in Disneyland. De kleur van haar trui is een beetje flets. Heel anders dan die op de kleine foto. Bovendien heb ik links en rechts wat weggesneden.

Waarom de rechterfoto zo klein blijft weet ik niet, want ik heb nu alle formaten geprobeerd, maar omdat het zo in flickr is opgeslagen, blijft het kennelijk zo.

Het is leuk om te doen, maar zeer tijdrovend als je bijvoorbeeld een heel fotoverslag van een vakantie wilt maken kost je dat weken werk!!

Dingendoedag

2008-12-02T19:50:00.007+01:00

Daar zit je dan, met al je vragen. Ik had er heel wat. Maar op zo'n doedingendag kun je alle vragen stellen en zowel Ed als Han gaan lekker met je aan de gang en vol geduld wijzen ze wat je het beste kunt doen om dat te bereiken wat je zou willen. Nu nog de kunst van het onthouden.

Ik heb volgers toegevoegd. Ik heb de berichten die ik wilde lezen aangegeven. Een filmpje gedownload etc.

Fantastisch dat we zulke (oud-)collega's hebben.

Je blog wordt er steeds leuker door.

Super Mario

2008-11-21T16:59:00.013+01:00

Het leek mij leuk om een filmpje met fagotmuziek te downloaden.
Dat lukte aanvankelijk niet, maar op de dingendoedag heb ik geleerd hoe dat dan wel moet. Als je nu dus op de button klikt kun je een vrolijk muziekje horen.

Dat wordt dus genieten!
(Of niet?)
Het is afkomstig van bassoonzone
Daar staan nog meer leuke fagotdingen op. Het is de website van Jason Heath. (Zie foto)

Lunch bij De Paus

2008-11-19T19:37:00.011+01:00

Gisteren (dinsdag 18 november 2008) moest ik al vroeg op, want om kwart over acht zou mijn vader in Deventer bij de trein staan, zodat wij samen naar Grootebroek konden rijden. Het was voor de begrafenis van de man van de vriendin van mijn tweede moeder. Niet echt vrolijk dus, maar eigenlijk was iedereen het er over eens, dat 88 een mooie leeftijd is en dat de overledene een prachtig leven had gehad als (banket)bakker van het dorp (http://www.gerardbesseling.nl/ met informatie over de geschiedenis van de bakkerij). Hij had nog net op tijd de marsepein (zijn specialiteit) voor de komende Sinterklaas-tijd klaar kunnen krijgen, voordat hij definitief getroffen werd door een hersenbloeding.
Grootebroek ligt in Noord-Holland vlakbij Enkhuizen. Dat is dus een heel eind rijden en de uitvaartmis zou om half elf beginnen. We waren er mooi op tijd, zodat we ook nog afscheid van de overledene konden nemen. Een opgebaard mens heeft voor mij altijd iets weg van een wassen beeld. Het lijkt precies, maar er zit geen ziel in. De dienst was mooi met veel toespelingen op het dagelijkse brood dat door hem werd gebakken. De kinderen en kleinkinderen waren op een mooie manier betrokken door taken (kaarsen aansteken) en het uitspreken van gebeden. De echte begrafenis was daarna op het kerkhof achter de kerk, waar hij uiteindelijk naast zijn voormalige compagnon, die in januari van dit jaar was overleden, komt te liggen.
In De Streek is het dan heel gebruikelijk dat er daarna een koffiemaaltijd wordt gehouden. Daarvoor moesten we naar De Paus in Lutjebroek (http://www.cafédepaus.nl/ daar kun je interessante informatie over de geschiedenis van de Zouafen en Herberg De Paus vinden).
We hebben natuurlijk de nodige familieleden en kennissen getroffen en het is dan uiteindelijk ook weer een hartelijk weerzien en een gelegenheid om weer even bij te praten.
Om 2 uur nam iedereen weer afscheid van elkaar van de achterblijvers, die we veel sterkte toewensten.
Rond 4 uur waren we weer in Deventer en ik kwam om ongeveer 5 uur weer thuis met de trein.
Dat is nou het voordeel van met pensioen zijn. Ik hoefde helemaal niet te snipperen en toevallig geen afspraak te verzetten.

Feeds #4 + #5

2008-11-16T16:18:00.002+01:00

Dat moest dus nog even een verslagje van mijn bevindingen met deze twee opdrachten.
Ik dacht dat doe ik even, maar bij de eerste poging vergat ik de gemaakte feed naar de tabbladen te slepen. Dus opnieuw proberen met de volgende feed en dan daarna allebei tegelijk. Nou dat gaat dus niet. De tweede gaf bovendien nog het probleem dat de inlogcodes niet werkten. Ik heb me suf gepiekerd wat ik nou toch verkeerd kon doen. Ed gemaild. Antwoord gehad. Maar nog lukte het niet. Toen ik weer bij de bieb was, op de computer daar geprobeerd. Geen succes. Ed er maar bijgevraagd. Die begreep het ook niet. Uiteindelijk, via een omweg, is het wel gelukt.
Voor mijzelf had ik al een feed toegevoegd van de NRC. Dat lukte prima.
Ik hoop dat volgende opdrachten gemakkelijker gaan. Of zou ik toch een beetje digi blind zijn?

Olifanten

2008-11-13T14:18:00.006+01:00

Woensdagmiddag, terwijl ik dacht aan mijn Blog te gaan werken, werd ik opgeschrikt door vreemde geluiden. Had iemend zijn radio/tv zo hard aangezet? Nee het kwam van buiten. Opeens herinnerde ik mij een berichtje over olifanten gelezen te hebben. Wat precies? Geen idee, maar ik heb de boel de boel gelaten, mijn fototoestel gepakt, in de hoop dat er nog genoeg energie in zat, en ik ben naar buiten gegaan.

Nu woon ik vlak bij het centrum van ons dorp, (Hengelo mag je geen stad noemen) en na vijf minuten stond ik op de markt. En daar stond ik. Oog in oog met de leukste beesten die ik ken. Twee levensgrote olifanten. Ze wisten niet zo goed wat er van ze verwacht werd, maar ze kregen worteltjes van de groetenman en ze wandelden wat richting de kramen op de markt.

Het publiek er om heen, was vol ontzag voor die grote dieren. De meesten bleven op zéér veilige afstand.

De foto's die ik heb gemaakt heb ik op Flickr gezet www.flickr.com/photos/32363924@NO2/ , via het yahoo account dat we konden maken.

Maar de e-mail was daar kennelijk nog niet aangemomen, dus zijn ze gewoon uit Mijn afbeeldingen overgenomen. Inmiddels zijn ze gearriveerd en kun je ze dus ook via het bovengemelde adres.

Toch nog eens verder experimenteren met foto's.

Techniek moet geleerd worden.

2008-11-04T13:46:00.007+01:00

Eén van de leuke dingen in mijn huis is naast de huur-fagot, een digitale piano. Vanwege mijn verjaardag kwamen er mensen op bezoek en allemaal riepen ze van oh, wat leuk, mag ik ook eens proberen. Natuurlijk, maar met de koptelefoon, want dan hebben de buren geen last, of heel zachtjes. En ook 's avonds werd er nog gespeeld. De andere dag wilde mijn zus ook nog even een stukje spelen voor ze weer naar huis ging. Helaas, er kwam geen geluid uit!

Het moest iets heel stoms zijn, maar via de gebruiksaanwijzing kwamen we er niet uit. Dat was dus oorverdovende stilte in Huize Takkenbos.

De leverancier gebeld, maar zoals verwacht op maandag, niemand die kon helpen. Dinsdag gebeld, nee, degene die u moet hebben is even weg, nog een keer gebeld. Ha! Contact!

Nu moet je de koptelefoon uit het contact halen, om geluid te krijgen. Die koptelefoon had ik dus met snoertje en al in mijn hand. Maar.... om hem te gebruiken, zat er ook nog een overbruggingsstekker aan en ... , je snapt het al, die was nog blijven zitten. Dat aparte stekkertje eruit en daar kon ik weer spelen.

Zo stom dat je daar niet eerder aan denkt. Maar gelukkig, eind goed, al goed.

Je eerste keer

2008-10-23T10:58:00.016+02:00

De eerste keer waar ik het hier over wil hebben, is de eerste keer dat ik van een fagot hoorde.

Foto 1: Walt Disney (1901-1966) met een soort Mickey Mouse figuur als Tovenaarsleerling in Disney-land Parijs.

Foto 2: Johann Wolfgang Goethe (1749-1832)

Foto 3: Paul Dukas (1865-1935)

Foto 4: Hélène Nolthenius (1920-2000).

Schoolradio was in de 50-er jaren een nieuw fenomeen. Toen ik in de zesde klas van de Lagere school zat (Deventer, Sint Bernardus-school aan de Ceintuurbaan) waren wij één van de eersten die muziekles via de schoolradio kregen. Het programma heette Zwerftochten door het rijk der muziek en het was samengesteld door Hélène Nothenius. Later schreef zij vele boeken met muzikale onderwerpen, evenals detectives met Lapo Mosco in de hoofdrol.

In die muzieklessen werd niet alleen aandacht besteed aan theoretische begrippen, aan componisten en hun werken, maar ook aan de diverse muziekinstrumenten. Vanzelfsprekend dus ook aan de fagot. Zij beschreef het als een instrument dat heel grappige, soms ernstige of romantische rollen kon spelen in een muziekstuk.

En, lang leve de radio, ze liet ons ook muziek horen waarbij de fagot duidelijk was te horen. Als ik me niet vergis was dit het stuk van Paul Dukas getiteld L'apprenti sorcier =De tovenaarsleerling. Een sprookje dat door Johann Wolfgang Goethe op schrift was gesteld. Later maakte Walt Disney hiervan een tekenfilm, waarbij hij de muziek van Dukas gebruikte.

En zo zie ja maar hoe je op eens in de sprookjeswereld van Disney-land Parijs kunt belanden en hoe vier zo heel verschillende personen zich zouden verbazen als ze elkaar bij een filmvertoning van The sorcerer's apprentice zouden ontmoeten.

De fagot

2008-10-22T14:25:00.000+02:00

Ik wil proberen, om elke keer iets over de fagot te vertellen.
Vandaag heb ik de website van Maarten Vonk bezocht http://www.fagot.nl/
Daar kun je van alles vinden dat met dit instrument te maken heeft.

Hierbij een foto van de fagot die ik gehuurd heb via de muziekschool Hengelo.

Het is een compleet bouwpakket.

Volgende keer meer.

Opnieuw beginnen

2008-10-21T13:01:00.000+02:00

Vandaag heb ik al mijn eerdere blog-pogingen weggedaan, verwijderd. Ik ben opnieuw begonnen. Eerst keurig een webadres bij gmail.com aangevraagd. Dat ging perfect. Alleen de oorspronkelijke blognamen kan ik niet meer gebruiken, omdat iemand anders die in gebruik heeft. Ikzelf namelijk. Jammer. Maar niet getreurd. We gaan nu verder op de ingeslagen weg en kijken wel waar het schip strand.
Nu naar www.netvibes.com om daar het een en ander te regelen.